مدت طولانی کتاب چهار اثر از اسکاول شین را روی یک فلش مموری داشتم ودر ماشین مرتب گوش میدادم و دوره می کردم.بدون اغراق هربار نکته تازه ای از دل مطالبی که بارها و بارها شنیده بودم کشف می کردم.یکی از ماندگارترین آنها این بود که میگفت ذهن آدمی یا ضمیر ناخودآگاه باید به تکمیل کردن امور خو بگیرد در غیر این صورت همه تلاش آدمی بی نتیجه خواهد ماند چون ضمیر درون نمیتواند تکمیل کردن آن خواسته آدمی را به انجام برساند.زمان این کشف من مصادف شد با ماه رمضان پارسال.من هیچ وقت در زندگیم برای روزه گرفتن جدی نبودم.خیلی باور نداشتم و در تمام عمرم یا به صورت پراکنده قسمتی از ماه را روزه گرفته بودم ویا اصلا نگرفته بودم.اما آنشب(شبی که سخرگاهش ماه رمضان آغاز میشد)انگار یک ندای درونی به من گفت باید امسال روزه بگیری و بدون از دست دادن حتی یک روز،ماه را تکمیل کنی.ازهمان لحظه مهیا شدم و به لطف خق تمام ماه را تکمیل کردم.درس های بسیاری از آن ماه برایم ماند اول اینکه خودم را بهتر شناختم و دانستم توان من خیلی بالاتراز آنی است که فکر میکردم.دیگر اینکه لذتی که در پرهیز هست در هیچ چیز دیگری نیست واینکه.فقط کافیست قدم به راه گذاشت،خودراه مسیر و چگونگی طی کردن آن را نشانت میدهد. پارسال مشکل سنگ کلیه داشتم که پیش از ماه رمضان مشکلش حل شده بود.امسال گاه به گاه در پهلوی چپ دردی گذرا حس می کردم و بعد از مدتی پشت گوش انداختن،عاقبت از دکتر خانواده وقت گرفتم و روز معاینه من دیروز یعنی سوم رمضان بود.دکتر بعد از معاینه و چند سوال بی تردید مشکل را سنگ مجدد در کلیه چپ تشخیص داد و تاکید اکید بر نوشیدن مقدار زیادی آب کرد.سونوگرافی نوشت و مسکن و دارو داد.فردایش روزه نگرفتم.باورم نمیشد برای منی که عمری مخالف روزه بودم،شکستن روزه تا این حد سخت بیاید.تمام روز پکر و دمغ بودم(البته مقدار زیادی آب نوشیدم).عصر به این نتیجه رسیدم که احتمالا تشخیص دکتر اشتباه بوده است.تصمیم گرفتم سونوگرافی را انجام بدهم و بر اساس نتیجه آن تصمیم بگیرم اما تا آن زمان به گرفتن روزه ادامه بدهم
برچسب:
نویسنده: یاسین عباسی